Matterhorn, czyli gdzie NIE byłem

Nie pojechałem na wycieczkę do Zermatt, to mnie aż tak nie zmartwiło, bo już tam kiedyś byłem i jakoś nie czułem potrzeby łażenia po tym miasteczku ponownie. Fakt, że z każdej strony widać góry ale jest na ulicach dość tłoczno;-)
Zostałem więc w Grengiols i spałem sobie wdychając aromat kominkowego drewna..
Potem jednak obejrzałem zdjęcia i okazało się, że Pani i Pan pojechali sobie na Gornergrat, kolejką zębatą. Szczyt ów leży pomiędzy dwoma lodowcami: Gornergletscher i Findelgletscher, a z punktu widokowego można zobaczyć ponad 20 czterotysięczników m.in. Monte Rosa, Matterhorn. Trochę byłem więc rozczarowany, że też tam nie byłem. Ponoć warunki atmosferyczne na Gornergrat w tym dniu były trudne(mocny wiatr), ale i tak żałowałem.

Pociąg dojechał do stacji, w tle widok znany nie tylko wielbicielom Toblerone:
http://www.gornergratbahn.ch/de/Pages/default.aspx
Matterhorn w wielu odsłonach, wszystkie zdjęcia zrobione tego samego dnia, w krótkich odstępach czasowych, widać po nich jak zmieniała się pogoda:
Na szczycie znajduje się obserwatorium astronomiczne. Hotel też, ale takie obserwatorium jest znacznie ciekawsze..http://www.ifjungo.ch/gornergrat/

Gdy nie wiało i śnieg nie walił po oczach, to widoki były takie, że po prostu nie szło się napatrzeć.
Też bym chciał mieć takie zdjęcie!

Wspomniana zamieć śnieżna, czyli chwile w których ponoć łeb urywało, trudno było złapać oddech, a aparat fotograficzny pokrywał się lodem..
Gornergrat 3089 m.n.p.m
Pierwsza elektryczna kolejka zębata w Szwajcarii (1898 r.)
Najwyżej położona na wolnym powietrzu stacja kolejki zębatej w Europie (3089 m)
Lodowiec Gornergletscher, drugi pod względem długości w Alpach

pierwszy rzut okiem

Cały tydzień pomieszkiwałem w małej górskiej wiosce, chyba tak można Grengiols określić.
http://www.grengiols.ch/gemeinde%20grengiols/index.htm
W dodatku nasz domek był poza centrum tej miejscowości. Nocami słychać było ciszę.

Po przyjeździe poszedłem na rozpoznanie terenu, co mnie ucieszyło to tu i ówdzie leżało trochę śniegu, od razu pobrykałem sobie. Wyczułem też różne zwierzęta, ale nie były w zasięgu mojego wzroku.
Wieczorem Pan rozpalił w piecu(kominku?), oczywiście to musiałem dokładnie obserwować, trochę wątpiłem w to, że ogień tak od razu się pojawił, ale tak się stało!
To w sumie była po spacerze i polowaniu na misia największa atrakcje tego pierwszego dnia.
Potem już aż tak nie interesował mnie piec, ale wiadro z szczapami drewna bardzo;-)

Swoje turystyczne legowisko miałem pod oknem, nawet to miejsce mi się podobało i chętnie tam spałem.

Po alpejskiej przechadzce

śniezne klimaty

Wiosna już widoczna, można więc powspominać śnieg;-)
Na żadnym zdjęciu się w tym wpisie nie pojawię.
Ponieważ nie jeżdżę na nartach nie byłem zabierany na lodowiec i trasy narciarskie.
Oglądając zdjęcia to żałuję, jakoś bym wytrzymał w tej kolejce wysokogórskiej(tak mi się wydaje)
Przestrzeń..spokój..
po prostu poranek.

Chwila przerwy :-)

Można posiedzieć na słońcu..albo coś zjeść i wypić gapiąc się na górskie szczyty.
\No nieeee!!
To jednak pies może sobie tam wjechać i łazić??
Jestem lekko oburzony, że na tym zdjęciu to NIE ja.

Szwajcarskie zwierzęta są bardzo wysportowane:Potrafią się zachować w każdej sytuacji;-)

sobotnio

Właśnie wróciłem z Panem z lasu. Poszalałem ile się dało, zrobiłem mega adhd, Pan stanął na boku i szczęśliwie się nie wtrącał:-)
Teraz muszę odpocząć..
Słyszałem,że dziś będziemy mieć długi dzień, bo w Australii jest wyścig F1 i będziemy kibicować Robertowi Kubicy.
Dlatego zrobię sobie teraz solidne spanie, żeby później wiedzieć co się dzieje.
Jeszcze tylko napisze o takich szwajcarskich jeziorach Thunersee i Brienzersee, pomiędzy nimi leży miasto Interlaken. Koło tego dużego( Thunersee) tylko przejechaliśmy, ale przy Brienzersee się zatrzymaliśmy. Woda była tam przejrzysta i naprawde wspaniała, chciałem tam wskoczyć ale się nie udało. Brzeg w miasteczku nie był dostosowany do tego, tylko jakieś statki mogły sobie tam podpływać. Bardzo żałuję, bo mogłaby to być świetna przygoda takie pływanie w górskim jeziorze.
A tak tylko stałem na brzegu i spoglądałem w dół, a Pani i Pan w dal.
A obok stał metalowy kozioł, pokażę go na zdjęciu. Kozioł ma stały widok na wodę i góry.
Zanim tam dojechaliśmy, to nasz samochód jechał na platformie pociągowej. Tak ponoć w Szwajcarii dba sie o czyste powietrze. Na ulicach praktycznie nie ma tirów, jadą przez Szwajcarię pociągiem:-).
Nasza platforma pociągowa jechała tunelem, było ciemno i uciąłem sobie krótką drzemkę.
Teraz też chyba powinienem.
Na zdjęciu jest też Robert Kubica z niemieckiego, ubiegłorocznego wyścigu F1.
Wtedy pierwszy raz byłem długo sam w domu, z nudów spałem:-)

Chateau Mercier i Selika

Pomyślałem, że może ktoś chciałby zobaczyć jak wyglądał ten zamek, którego pilnował metalowy pies:-)
Tam była też hodowla ptaków o nazwie paw. Nie pozwolono mi jednak bliżej sie z nimi zapoznać. Winnych krzaków też szarpać nie mogłem. Ale za to podlałem parę drzew w zamkowym parku.
My przez ten tydzień mieszkaliśmy w domu nazwanym Selika. Znajdował się na zboczu doliny Rodanu. Rozumiecie, za każdym razem dojazd serpentynami górskimi. Ale widok mieliśmy wspaniały. Czasem z Panią stałem na brzegu drogi i obserwowaliśmy dolinę.
to link do Seliki:
http://www.ferienwallis.ch/index_2003.htm
i oprócz zamku dorzucam zdjęcia z okolicy gdzie mieszkaliśmy.

wróciłem:-)

Już w niedzielę byliśmy w domu, ale musiałem odespać podróż i nacieszyć się swoimi domowymi miejscami.
Słyszałem, że na wyjeździe będę mógł tarzać sie w śniegu, ale nic z tego nie wyszło. Śnieg był tylko wysoko w górach, a ja cały czas przebywałem w dolinie:-)
Od rana chodziłem po lesie lub obcych mi miasteczkach, starałem się poznać te wszystkie nowe zapachy..ale nie spotkało się to z większą akceptacją Pani. Nie mogłem więc obwąchać wszystkiego tak dokładnie jak zaplanowałem. Ale i tak prowadziłem różne obserwacje, nawiązywałem kontakt wzrokowy z innymi psami, czasem nawet sie obwąchiwaliśmy. Wiele osób całkiem mi obcych sie do mnie uśmiechało i zagadywało.
Po powrocie do górskiego mieszkania wylegiwałem się na swoim legowisku i na tamtejszej kanapie. Miałem na niej swój ręcznik i tam mogłem sie położyć. Chętnie z tego korzystałem, bo lubię mieć miękko i wygodnie. Dyskomfort powodował u mnie jedynie kot przechadzający się po tarasie, bardzo mnie to denerwowało i raz nie wytrzymałem i obszczekałem go. Kot nic z tego sobie nie zrobił i nadal przemykał po naszym tarasie..bardzo mi koty na nerwy działają. Sam nie wiem dlaczego. Chyba koci zapach nie należy do moich ulubionych. Nigdy sie nie zgodzę na to, aby z nami zamieszkał kot, Pani i Pan chyba na taki pomysł nawet by nie wpadli. I hope.
:-)
W Szwajcarii ludzie gadali w różnych językach, szło zgłupieć!

W kolejnych wpisach skupię sie na naszym pobycie w bardzo czystym i przyjaznym kraju jakim jest Szwajcaria. Nie uwierzycie, ale tam my - psy jesteśmy bardzo szanowani.

Na zdjęciach śnieżne chwile, wiosenny kwietny motyw( ma on świadczyć o mojej dużej wrażliwości), oraz ja na swoim legowisku. Z butem Pani, musiałem go jednak oddać, a nie miałem złych zamiarów względem niego, chciałem tylko sobie z nim poleżeć..